Zestien namen — en de saaiste vijf wegen het zwaarst

De portefeuille telt vandaag zestien posities. De vijf grootste — RY (9,7%), JPM (8,6%), JNJ (8,5%), KO (8,5%) en XOM (7,2%) — zijn samen goed voor ruim 42% van het geheel. De overige elf namen verdelen de rest, gemiddeld dus zo'n 5% per stuk.

Dat is geen toeval en ook geen slordigheid. Een positie wordt bij mij alleen groter als daar een reden voor is, en ik voeg geen namen toe om het lijstje langer te laten lijken. Zestien tickers is een keuze: genoeg om niet aan één bedrijf op te hangen, klein genoeg om elke naam nog echt te kunnen volgen.

De bovenkant is bewust saai

Een Canadese bank, een Amerikaanse bank, een farmaceut, een frisdrankfabrikant en een oliemaatschappij. Er is weinig spannends aan die vijf, en dat is precies het punt. Het zijn bedrijven met lange staat van dienst, begrijpelijke kasstromen en een verhaal dat ik kan uitleggen zonder aannames over 2032.

Maar hier moet ik eerlijk zijn over de keerzijde. RY en JPM zijn samen 18,3% van de portefeuille, en het zijn allebei banken. Ze reageren op dezelfde dingen: de rentecurve, kredietverliezen, regelgeving. Als de kredietcyclus draait, krijg ik niet twee onafhankelijke verrassingen maar twee keer dezelfde. Spreiding over zestien namen is niet hetzelfde als spreiding over zestien risico's — dat onderscheid is makkelijk te vergeten als je alleen naar het aantal regels in een tabel kijkt.

JNJ en KO doen iets anders: die zijn er niet om een rally mee te winnen, maar om in een correctie minder hard mee te vallen. De prijs daarvoor betaal ik in periodes waarin de S&P 500 records stapelt en zij blijven staan waar ze stonden. XOM is de enige energienaam en fungeert deels als tegenwicht wanneer inflatie of de olieprijs de rest van de markt pijn doet.

Eén verkoop, geen nieuwe naam

De laatste wijziging was chirurgisch: UNH eruit, met een verlies van 8,0%. De aanleiding was niet de koers maar de combinatie. Omzetgroei van 0,4%, een fundamentele score van 72 (mijn interne kwaliteitscijfer op een schaal tot 100) en een RSI van 26 — terwijl de S&P 500 in diezelfde periode drie recordstanden neerzette.

RSI staat voor Relative Strength Index, een momentumindicator tussen 0 en 100. Onder de 30 betekent dat een aandeel hard is afgestraft, boven de 70 dat het hard is opgejaagd. Op zichzelf zegt zo'n getal weinig. Maar een aandeel dat richting 26 zakt terwijl de brede markt records viert, vertelt me iets: dat is relatieve zwakte tijdens een rally, en dat is informatie, geen ruis.

De eerlijke bekentenis erbij: ik hield UNH langer aan dan verdedigbaar was, en de reden is banaal. Ik had er nooit een trigger voor opgeschreven — geen vooraf vastgelegd moment waarop ik mezelf zou dwingen opnieuw te kijken. Zonder zo'n afspraak wordt niets doen automatisch de keuze.

De vrijgekomen ~5% ging niet naar een nieuwe naam, maar naar bestaande posities met een topscore en achtergebleven momentum: GOOGL (fundamentele score 100, RSI 39), AVGO (100, RSI 38), TSM (100) en JPM, dat was afgekoeld van RSI 78 naar 50. Bijkopen in bedrijven die ik al doorgerekend heb, kost minder aandacht dan een zeventiende these erbij — en aandacht is hier de schaarse grondstof.

Waar ik nu naar kijk

Drie dingen staan op mijn lijstje.

Het bankenblok. RY plus JPM is bijna een vijfde van de portefeuille in één sector. Ik let op oplopende kredietvoorzieningen en op een draaiende rentecurve — als dat gebeurt, wil ik niet twee keer dezelfde klap incasseren zonder dat ik het had zien aankomen.

Het halfgeleiderblok. AVGO en TSM scoren fundamenteel maximaal, maar ze hangen aan dezelfde investeringscyclus rond AI-infrastructuur. Dat is één verhaal in twee tickers, en GOOGL zit als grote afnemer aan de andere kant van datzelfde verhaal. Sterke bedrijven, gedeeld risico.

Zorg. Met UNH weg leunt die sector zwaar op JNJ. Dat is een bewuste versmalling, geen ongelukje — maar ik noteer hem wel als zodanig.

En de standaardwaarschuwing die geen formaliteit is: dit is een paper-portefeuille, illustratief bedoeld en geen beleggingsadvies of aanbeveling. Een paar weken zeggen niets over of deze aanpak de S&P 500 verslaat. Drawdowns — periodes waarin de waarde flink onder de eerdere top duikt — horen erbij en komen zeker. Wat ik hier laat zien is het proces, niet een voorspelling.