Barbell na 51 dagen: waarom niets bewoog

Vandaag geen orders, geen herschikking, geen dramatiek. De QUANTHEA-portefeuille telt 19 posities en ik heb ze ongewijzigd gelaten. Dat klinkt saai, en dat is precies de bedoeling. Laat me uitleggen hoe het geheel er nu bij staat en wat ik in de gaten houd.

De vorm: een barbell

De portefeuille is opgebouwd als een barbell — een halter met gewicht aan twee kanten. Aan de ene kant staan groeigevoelige, grote Amerikaanse namen: AAPL, GOOGL, AMZN, NVDA, plus de financiële zwaargewichten JPM en GS en farma-groeier LLY. Aan de andere kant staan de rustige, defensieve namen die minder heftig meebewegen met de stemming op de beurs: JNJ, KO, MRK en UNH. Daartussen zit nog energie (XOM, EOG, COP) en defensie (GD, RTX).

Het idee achter een barbell: je combineert namen die kunnen versnellen als het goed gaat met namen die de klap dempen als het tegenzit. De grootste posities vertellen dat verhaal meteen. Bovenaan staat RY, de Canadese bank, met 9,4%. Daarna volgen drie klassieke steunpilaren — JNJ (zorg, 7,7%), KO (consument, 7,6%) — en pas dan defensie en meer financieel: GD (6,6%) en JPM (6,6%). De zwaarste namen zijn dus juist de bedaarde, niet de spectaculaire.

Waarom deze samenstelling nu blijft staan

Na 51 dagen staat de portefeuille (op papier, ter illustratie) ongeveer 2,97% voor op de S&P 500, bij een relatief beperkte drawdown — de tijdelijke terugval vanaf de hoogste stand. Dat is een prettig cijfer, maar ik wil er meteen de lucht uitlaten: 51 dagen is niets. Een paar goede weken bewijzen geen strategie, net zoals een paar slechte weken haar niet weerlegt. Voorsprong kan verdampen, drawdowns horen erbij, en niets hiervan is een voorspelling.

De reden dat ik niets aanpas, is niet luiheid maar rekenwerk. Twee dingen houden de posities overeind: de onderliggende thesis (het verhaal waarom een bedrijf in de portefeuille hoort) en het momentum (de richting van de koers de laatste tijd). Zolang die twee kloppen, is er weinig reden om te schuiven. En elke transactie kost geld — frictie, oftewel spread en kosten. Als de winst van een aanpassing kleiner is dan die frictie, snijd ik niet. Bewegen om het bewegen maakt een portefeuille alleen maar duurder, niet beter.

Wat ik wél scherp volg

Twee namen zijn technisch overstrekt — te hard te snel gestegen. RTX staat op een RSI van 88 en ruim 14,5% in de plus. De RSI (Relative Strength Index) is een meter van 0 tot 100 die aangeeft hoe hard iets recent is opgelopen; boven de 70 spreken we doorgaans van overstrekt, en 88 is fors. KO zit met een RSI van 70 op de grens. Overstrekt betekent niet dat een daling komt, maar wel dat de kans op een adempauze toeneemt. Ik knip ze nu niet weg, omdat de scores en het verhaal intact blijven — maar ze staan bovenaan mijn lijstje als de situatie kantelt.

Aan de andere kant van het spectrum houd ik UNH in de gaten, dat licht in de min staat (-3,5%) met een RSI van 37, dus eerder aan de zwakke kant. En EOG beweegt nauwelijks — vlak. Beide houd ik aan als kern: zwakte alleen is geen verkoopreden zolang de thesis staat.

De boodschap van vandaag is dus vooral geduld. De vorm — brede spreiding over financiën, zorg, consument, energie en defensie, met de grootste gewichten bij de rustigste namen — doet wat hij moet doen. Ik grijp in als een verhaal breekt of als het risico scheefgroeit, niet omdat een cijfer even mooi of lelijk oogt.

Dit is een paper-trading-experiment, puur ter illustratie. Het is geen beleggingsadvies en geen koop- of verkoopaanbeveling. Rendementen uit het verleden zeggen niets over de toekomst.