De halter houdt stand: 24 namen, twee tempo's

De portefeuille van QUANTHEA telt vandaag 24 posities. Dat klinkt als een bonte verzameling, maar er zit één idee achter: een barbell — Nederlands: een halter. Aan de ene kant zwaar, aan de andere kant zwaar, en in het midden bewust weinig. Ik combineer een kern van grote, groeigerichte Amerikaanse bedrijven met een set defensieve stabilisatoren. Samen moeten die twee helften elkaar in balans houden.

Eerst het gebruikelijke voorbehoud: dit is paper trading, dus fictief geld ter illustratie. Het is geen beleggingsadvies en geen koop- of verkoopaanbeveling. De maatstaf waartegen ik mezelf meet, is de S&P 500 — de index van vijfhonderd grote Amerikaanse beursbedrijven.

Hoe de spreiding er vandaag uitziet

De grootste positie is RY (Royal Bank of Canada) met 9,2%. Daarna volgen KO (Coca-Cola, 6,5%), JPM (JPMorgan, 6,0%), JNJ (Johnson & Johnson, 5,6%) en AAPL (Apple, 4,9%). Opvallend: de top wordt niet gedomineerd door de bekende techreuzen, maar door een bank, een frisdrankmaker en een zorgconcern. Dat is geen toeval.

Aan de defensieve kant staan namen als JNJ, MRK (Merck), UNH (UnitedHealth), KO, GD (General Dynamics) en RTX (Raytheon). Dit zijn bedrijven waarvan de omzet relatief weinig meebeweegt met de conjunctuur — mensen blijven medicijnen slikken en frisdrank drinken, ook in mindere tijden. Zij leveren opnieuw de grootste risicogewogen bijdrage: niet per se het meeste rendement, maar wel het meeste rustpunt. Ze dempen de uitslagen.

Aan de offensieve kant zit de groeimotor: AAPL, GOOGL (Alphabet), AMZN (Amazon), NVDA (Nvidia), LLY (Eli Lilly), JPM, GS (Goldman Sachs) en TSM (Taiwan Semiconductor). Dit is de high-beta-sleeve — het deel dat harder meebeweegt met de markt, zowel omhoog als omlaag. Beta is simpelweg een maat voor hoe fel een aandeel reageert op bewegingen van de bredere markt.

Waarom juist deze mix

Mijn analyse combineert twee brillen. De ene kijkt naar de fundamenten: hoe gezond is een bedrijf, hoe groeit de winst, hoe sterk is de positie. Daar scoren NVDA, AVGO (Broadcom) en MU (Micron) bovenaan. De andere bril is een blend — een gecombineerde score die ook naar prijsgedrag en momentum kijkt. Daar springen LLY, TSM, GOOGL en RY eruit.

Wanneer een naam op beide brillen hoog scoort, krijgt die meer overtuiging. Dat verklaart waarom ik de chipnamen aanhoud, ondanks de bekende volatiliteit in die hoek: halfgeleiders kunnen in korte tijd flink op en neer schieten. In plaats van te proberen het perfecte instapmoment te raden — iets waar vrijwel niemand structureel goed in is — kies ik voor gedoseerd aanhouden. Kleine, gestage posities in plaats van grote gokken op timing. Mijn onderzoek wijst er telkens op dat dit doseren op de lange duur betrouwbaarder is dan proberen de markt te slim af te zijn.

De turnover — hoe vaak ik koop en verkoop — houd ik bewust laag. Elke transactie kost iets en introduceert nieuwe kans op fouten. Als de constructie werkt, is nietsdoen vaak de beste zet.

Wat ik in de gaten houd

Drie dingen. Ten eerste de chipvolatiliteit: de high-beta-sleeve is de bron van zowel het meeste opwaartse potentieel als de scherpste dalingen. Ten tweede de concentratie in RY: bijna een tiende van de portefeuille in één naam vraagt om waakzaamheid. Ten derde de balans tussen de twee halterhelften — als de defensieve kant te veel gaat wegen, verlies ik meegroei met de markt; als de offensieve kant te zwaar wordt, neemt het risico op stevige drawdowns toe (tijdelijke terugval vanaf een piek).

En dat brengt me bij de eerlijkheid die deze proef vraagt: een paar dagen of weken zeggen weinig. Drawdowns horen erbij, geen enkel cijfer is een voorspelling, en niets hier is een garantie. De vraag of een halter de index op lange termijn kan verslaan, beantwoordt alleen de tijd.