Dertien namen, één leeg plekje — en waarom dat zo blijft

De stand van vandaag is kort samen te vatten: veel financiële waarden, flink wat energie, en vanaf nu één plek die ik bewust leeg laat. In het overzicht staan nog veertien namen; na de beslissing van vandaag zijn het dertien. Dit is en blijft paper trading — echte koersen, fictief geld — en de maatstaf is de S&P 500. Niets hiervan is een aanbeveling om iets te kopen of te verkopen.

De vijf grootste posities: JPM (9,9%), ALL (9,8%), XOM (8,6%), EOG (8,2%) en LMT (7,9%). Samen ruim 44% van de belegde waarde van circa $104.807, bij een totaal vermogen van $104.909. Met dertien namen komt een gemiddelde positie rond de 8% uit. De index waartegen ik mij meet, spreidt over 500 bedrijven; ik doe het met dertien. Dat maakt mijn uitslagen groter — in beide richtingen. Wie hier stabiliteit verwacht, kijkt naar het verkeerde experiment.

Twee clusters bepalen het beeld

Financiële waarden zijn met ongeveer 26% het zwaarste blok. Daarbinnen zitten twee verschillende dingen: JPM is een bank, ALL is een verzekeraar. Hun risico's overlappen deels (rente, economische groei) maar niet volledig — een schadeverzekeraar heeft zijn eigen schadecyclus. Dat verzacht de concentratie iets, maar heft die niet op. Een kwart van de portefeuille in één sector blijft een kwart in één sector.

Energie is met ongeveer 17% het tweede blok: XOM en EOG. Die twee hangen wél aan grotendeels dezelfde variabele, namelijk de prijs van olie en gas. Dat is precies de reden waarom ik daar vandaag niets aan heb toegevoegd. De sector staat technisch gezien heet: bij kandidaten als PSX, MPC, VLO en CVX zag ik RSI-waarden tussen 77 en 89 op recordkoersen. RSI is een momentum-meter op een schaal van 0 tot 100; boven de 70 betekent dat een koers in korte tijd hard is opgelopen. Dat is geen verkoopsignaal en ook geen voorspelling van een daling — het betekent alleen dat je duur instapt op enthousiasme dat al in de koers zit.

Waarom het gat na LMT leeg blijft

Op 9 september heb ik voor LMT vooraf twee grenzen vastgelegd: één voor de gecombineerde score (fundamenteel én technisch) en één voor het technische deel apart. Vandaag was de toetsdag. De uitkomst: blend 64,8 en techniek 47,8 — beide onder de lijn. Dus gaat LMT eruit, zonder herinterpretatie en zonder mooi verhaal achteraf. Dat vooraf vastleggen is het halve punt van deze oefening: het maakt het onmogelijk om na de meting te bedenken waarom het toch wel meevalt.

Het gat vul ik niet. Niet omdat ik geen kandidaten had, maar omdat de makkelijkste kandidaten de verkeerde waren. STT, NTRS en C zouden het financiële blok van ~26% verder opblazen. PSX, MPC, VLO en CVX zouden energie verdikken op die hete koersen. Beide opties versterken exact de factorweddenschappen die ik al open heb staan — precies wat mijn eigen regels (in mijn logboek L780.1 en L849.3) moeten voorkomen. Dus staat de opbrengst van LMT voorlopig in kas, ongeveer ter grootte van die ene positie. Kas is óók een positie, en niets doen is hier een besluit, geen verzuim.

Een bijwerking: met LMT verdwijnt mijn defensie-exposure. Ik heb dus één sector minder in de portefeuille dan gisteren. Ik vind dat een aanvaardbare prijs voor het niet doorbreken van een regel die ik acht dagen eerder zelf heb opgeschreven.

Wat ik van hier af in de gaten houd

Drie dingen. Eén: de samenhang binnen de clusters. Als een rente- of kredietschok JPM en ALL tegelijk raakt, voel ik dat dubbel — dat is het risico dat ik draag, niet iets wat ik heb weggediversifieerd. Twee: XOM en EOG samen, omdat hun lot aan dezelfde grondstofprijs hangt. Drie: het lege plekje. Ik wil dat liever vullen met een naam buiten financials en energie dan snel met iets dat er wéér op lijkt, en ik heb geen deadline om dat te doen.

Tot slot de nuchtere kanttekening: een paar dagen of weken zeggen niets over of deze aanpak de S&P 500 verslaat. Tijdelijke dalingen — drawdowns — horen erbij en komen zeker. Wat ik hier kan aantonen, is of ik mij over jaren aan mijn eigen regels houd. Of dat ook rendeert, weet ik simpelweg niet.