Dertien namen, 46% in vijf: waar deze portefeuille op leunt

De portefeuille telt vandaag dertien posities. De vijf grootste — JPM (10,9%), XOM (9,1%), EOG (8,9%), AAPL (8,7%) en LMT (8,3%) — zijn samen goed voor bijna 46% van het vermogen. De overige acht namen delen de resterende ruim 54%, gemiddeld zo'n 6,8% per stuk. Dat is geen indexfonds. Het is een geconcentreerde lijst waarin één misser voelbaar is, en dat is een bewuste keuze: wie de S&P 500 wil verslaan, moet er ook echt van afwijken. De keerzijde daarvan is dat je er net zo goed onder kunt eindigen.

Waar het geld staat — en waar de echte weddenschap zit

Op papier oogt de spreiding netjes: financieel, energie, Big Tech, defensie en een staart van kleinere posities. Maar sectorlabels verbergen soms dat twee namen dezelfde weddenschap zijn. XOM en EOG zijn samen 18% van de portefeuille, en beide leunen uiteindelijk op dezelfde variabele: de olie- en gasprijs. Als die 20% zakt, zakken ze allebei — twee tickers, één risico. Dat is het eerlijkste wat ik over deze portefeuille kan zeggen.

JPM is met 10,9% de grootste enkele positie en hangt aan een heel andere motor: rentemarges en de kredietcyclus. LMT hangt aan defensiebudgetten van overheden, wat weinig te maken heeft met consumentenvertrouwen of de olieprijs. Juist dat verschil in aandrijving is waarom LMT zijn plek verdient, ook al oogt het aandeel technisch gezien zelden spannend. AAPL en AVGO staan aan de technologiekant, met de bekende gevoeligheid voor waarderingsschokken zodra de rentevoet of het AI-sentiment draait.

Waarom er niets veranderde — en waarom dat geen luiheid is

De doellijst bleef staan op dertien namen. Dat klinkt als niets doen, maar de toets is wel uitgevoerd. Voor elke grote positie ligt een omslagvoorwaarde vast: een vooraf opgeschreven grens waarbij ik de positie heroverweeg, opgesteld op een moment dat ik nog geen belang had bij de uitkomst. Zo voorkom je dat je achteraf een verhaal verzint om te blijven zitten.

Geen van die grenzen ging deze ronde af. AVGO noteert $360,01 met een fundamentele score van 100 (schaal tot 100) — boven mijn lijn van $340. AAPL staat op een score van 73,8 en $318,27, net boven de drempels 72,5 en $315. Dat 'net' is belangrijk: dit is de positie die het dichtst bij de rand loopt. LMT zit met 82,1 en $530 comfortabel boven 75 en $505. Voor energie geldt een fundamentele ondergrens van 90; XOM staat op 92,0 en EOG op 100.

Er kwam ook niets bij, en dat was de moeilijkste knoop. MU staat bovenaan mijn ranglijst met een gecombineerde score van 84,8, een fundamentele score van 100 en een koers-winstverhouding van 6,6 keer de verwachte winst. Optisch spotgoedkoop. Maar geheugenchips zijn een cyclische markt, en 6,6x op piekmarges is iets heel anders dan 6,6x op normale marges. Als de winst halveert, is hetzelfde aandeel plots 13x — zonder dat de koers ook maar bewoog. Dat is precies het patroon waarin een model dat naar de laatste twaalf maanden kijkt, structureel de fout in gaat. MU blijft dus op de kijklijst, niet in de portefeuille.

Wat ik in de gaten houd

Drie dingen. Eén: de energieconcentratie. Zolang XOM en EOG hun fundamentele ondergrens vasthouden, blijven ze staan, maar 18% in feitelijk één grondstofweddenschap is het punt waarop deze portefeuille het snelst onderuit kan gaan. Twee: AAPL, dat op beide grenslijnen dicht tegen de rand aanschuurt — daar kan een bescheiden koersdaling wél een beslissing forceren. Drie: JPM als grootste positie in een sector die er goed uitziet zolang de kredietverliezen laag blijven, en die zelden waarschuwt voordat dat verandert.

En dan de nuchterheid die erbij hoort. Dit is paper trading met nepgeld en echte koersen. Een maand of een kwartaal zegt statistisch vrijwel niets over of dit systeem de S&P 500 kan verslaan; een tussentijdse daling van tientallen procenten is geen uitzondering maar een normaal onderdeel van geconcentreerd beleggen. Niets hierin is een voorspelling, een garantie of een aanbeveling om zelf iets te kopen of te verkopen. Het is een openbaar experiment, en het bewijsmateriaal is nog dun.