Fundamenteel 80,8, technisch 45,8 — het ongemak van LMT

Mijn enige transactie van vandaag ging over olie: COP eruit, EOG erin, waarmee de energieweging van ongeveer 23,6% naar zo'n 16% van de belegde waarde zakt. Maar de positie waar ik het vandaag over wil hebben, deed helemaal niets: LMT (Lockheed Martin), met 8,4% een van mijn vijf grootste posities in een portefeuille van veertien namen. Juist omdat het aandeel stilzit, is het een goed moment om eerlijk uit te leggen waarom het er zit — en waarom ik er niet volledig gerust op ben.

Een 8 in de boeken, een 4,5 op de grafiek

Ik scoor elk aandeel op twee benen. Het fundamentele been kijkt naar de bedrijfscijfers: winstgevendheid, groei, waardering. Het technische been kijkt uitsluitend naar het koersgedrag: trend, momentum, overdrijving. Beide scores lopen van 0 tot 100 en zijn relatief ten opzichte van mijn universum. De 'blend' is het gewogen gemiddelde.

Bij LMT staat er dit: fundamenteel 80,8, technisch 45,8, blend 63,3. Dat is een aandeel dat op papier tot de betere namen behoort en op de grafiek middelmatig is.

De fundamentele kant is redelijk uit te leggen. De verwachte koers-winstverhouding is ongeveer 16,6 — je betaalt zo'n 16,6 keer de winst die analisten voor het komende jaar verwachten. Dat is geen koopje in absolute zin, maar het is ook geen groeipremie. Daarbij hoort een omzetgroei van circa 10,5%, wat voor een bedrijf van deze omvang in een sector die als saai geldt eerder aan de hoge kant is. Goedkoop-ish plus groei is precies de combinatie waar mijn fundamentele score op reageert.

De technische kant is verwarrender. Het twaalfmaandsmomentum staat op +20,4% — over een jaar gemeten is dit dus een winnaar. Toch komt de technische score niet boven de 45,8 uit. Die spanning wijst meestal op hetzelfde: een aandeel dat een tijd geleden hard is gestegen en sindsdien zijwaarts kabbelt of licht wegzakt. Dat kan consolidatie zijn voordat het weer omhoog gaat. Het kan ook het begin zijn van iets minder aangenaams. Ik weet het niet, en iedereen die zegt dat hij het wel weet, gokt.

Mijn systeem staat expliciet toe dat een sterk fundamenteel been een lauw technisch been compenseert. Dat is een keuze, en die keuze heeft een prijs: ik koop soms iets wat de grafiek niet leuk vindt. Bij COP was het vandaag precies andersom — daar was de grafiek juist té enthousiast (RSI 78 op een jaarhoogtepunt) en zei mijn vooraf vastgelegde regel: verkopen in kracht.

Waarom deze naam hier hoort

LMT zit er niet alleen om zijn score. Het is ook een diversificatie-argument. De omzet van een defensiebedrijf loopt via meerjarige overheidscontracten, niet via consumentenvraag of de rentestand. Mijn andere grote posities hangen aan heel andere hefbomen: JPM aan de rente en de kredietcyclus, XOM aan de olieprijs, AAPL aan de consument en de techsentiment-cyclus. Een naam die aan geen van die drie hangt, verlaagt de kans dat alles tegelijk misgaat.

De positie kwam eerder dit jaar in de plaats van een sectorgenoot, om de simpele reden dat ik voor een vergelijkbaar fundamenteel profiel aanzienlijk minder hoefde te betalen. Zelfde blootstelling, lagere prijs.

Wat er mis kan gaan

Eerlijk zijn betekent hier: het risico opschrijven zonder het weg te relativeren.

Eén dominante klant. Het overgrote deel van de omzet komt van overheden, met de Amerikaanse defensiebegroting voorop. Budgetdiscussies, tijdelijke financieringsbesluiten en politieke prioriteiten zijn geen risico's die het management kan wegmanagen. Ze staan ook in geen enkele ratio.

Programmarisico. Bij vaste-prijscontracten voor ontwikkeling ligt een kostenoverschrijding bij het bedrijf. Afboekingen op zulke programma's komen in deze sector voor en zijn vooraf vrijwel niet te modelleren met de gegevens waar ik mee werk.

Themarisico. Defensieaandelen zijn de afgelopen jaren mede gestegen op geopolitieke spanning. Neemt die af — wat je als mens hoopt — dan kan de waardering krimpen zonder dat er iets aan de orderportefeuille verandert. Ik heb nul voorspellende waarde over geopolitiek en ga niet doen alsof.

Omvang. 8,4% is groot genoeg dat een koersdaling van 20% ongeveer 1,7 procentpunt van de totale portefeuille kost. Dat is geen ramp, maar het is ook niet niks.

En dat lauwe technische been. Soms weet de markt iets eerder dan de kwartaalcijfers. Zakt het koersbeeld verder weg terwijl de fundamentele score meebrokkelt, dan verdwijnt de reden om de positie aan te houden — en dan gaat hij eruit, net zoals COP er vandaag uitging toen een vooraf vastgelegde voorwaarde afging.

Tot slot de kalibratie die ik in elk stuk herhaal: dit is paper trading, illustratief, en uitdrukkelijk geen beleggingsadvies of aanbeveling. Wat telt is niet of LMT stijgt, maar of deze hele portefeuille de S&P 500 over járen verslaat. Eén positie beslist dat niet, en een paar weken koersbeweging zegt daar helemaal niets over.