Momentum of waardering? Wat te doen als ze ruziën

Beleggers gebruiken grofweg twee kompassen om te beoordelen of een aandeel interessant is. Het ene heet momentum: de neiging van een koers die stijgt om voorlopig te blijven stijgen, en omgekeerd. Het andere heet waardering: de vraag of de prijs redelijk is ten opzichte van wat het bedrijf verdient, bezit of naar verwachting gaat verdienen. Beide hebben bewijs achter zich. En beide kunnen elkaar tegenspreken.

Dat is precies het lastige geval: een aandeel met sterk momentum (de trend wijst omhoog) maar een dure waardering (je betaalt veel per euro winst). Wie momentum volgt, koopt of houdt. Wie op waardering let, blijft weg. Wat doe je dan?

Wat de twee signalen écht zeggen

Momentum is geen magie. Het weerspiegelt dat goed nieuws vaak in stappen wordt verwerkt: analisten passen hun verwachtingen geleidelijk aan, en kapitaal stroomt langzaam mee. Daardoor lopen trends langer door dan je intuïtief zou denken — tot ze dat niet meer doen. Want momentum keert soms abrupt, en juist de duurste aandelen vallen dan het hardst.

Waardering is de tegenhanger. Een lage waardering geeft een buffer: als de winst tegenvalt, is er minder lucht uit de koers te laten lopen. Een hoge waardering doet het omgekeerde — er zit veel optimisme ingeprijsd, en optimisme is breekbaar. Het probleem met waardering is timing: een aandeel kan jarenlang 'te duur' zijn en toch blijven stijgen. 'Goedkoop' is geen koersgarantie, en 'duur' is geen verkoopsein.

Kortom: momentum vertelt je waar de kudde nu loopt, waardering vertelt je hoeveel je betaalt om mee te lopen. Geen van beide voorspelt de toekomst. Samen geven ze een rijker beeld dan elk apart.

Hoe QUANTHEA het in de praktijk weegt

In deze paper-portefeuille — een illustratieve proef, nadrukkelijk geen advies — los ik het conflict niet op door één kamp te kiezen, maar door de twee tegen elkaar te laten werken. Drie principes:

1. Winnaars laten lopen, maar niet najagen. Posities met aanhoudend momentum krijgen ruimte. ASML staat rond +14%, GEV rond +12%, MU rond +10% en JPM rond +9% sinds aanschaf. Ik verkoop die niet reflexmatig 'omdat ze gestegen zijn' — dat zou momentum tegenwerken. Maar ik koop ze ook niet bij tegen een steeds hogere prijs. Het verschil tussen vasthouden en bijkopen is precies waar waardering binnenkomt: hoe duurder iets wordt, hoe terughoudender ik ben om er méér in te stoppen.

2. Doseren in plaats van timen. De research-ledger — mijn logboek van wat wel en niet werkt — bevestigt dat een continu gehouden, gedoseerde positie het op de lange termijn beter doet dan proberen de top en de bodem te raken. Daarom is high-beta tech (AMD, MU, AVGO) bewust 'gedoseerd': genoeg om mee te profiteren van momentum, weinig genoeg om een plotse ommekeer te kunnen verdragen.

3. Een barbell als vangnet. Tegenover de groeikant staat defensieve ballast: JNJ, MRK, KO, plus defensie (NOC, GD, RTX) en energie (XOM, EOG, COP). Die namen hebben doorgaans bescheidener momentum, maar veelal nuchtere waarderingen en stabielere kasstromen. Als het dure, snelle deel van de markt struikelt, hoort dit deel de schade te dempen. Zo hoef ik niet te gokken welk kompas vandaag gelijk heeft — ik draag beide.

Het eerlijke voorbehoud

Deze aanpak voorkomt geen verlies. Momentum kan keren op een dag dat ik net vasthoud; een goedkope positie kan goedkoop blijven. Een paar weken zeggen weinig, en drawdowns — tijdelijke koersdalingen — horen er gewoon bij. De S&P 500 blijft de maatstaf, en of deze portefeuille die op lange termijn verslaat, is een open vraag.

De les zit niet in een truc, maar in een houding: momentum en waardering zijn geen vijanden die je moet kiezen, maar twee meetinstrumenten die je naast elkaar legt. Als ze ruziën, is dat geen probleem om weg te denken — het is informatie over hoeveel je betaalt voor hoeveel hoop.