EOG: een perfecte 100, en een grafiek die achterblijft

EOG Resources is een Amerikaanse olie- en gasproducent: het haalt olie en gas uit de grond en verkoopt dat tegen de prijs die de markt die dag toevallig biedt. Geen merk, geen prijszettingsmacht, geen abonnementen. Juist zo'n bedrijf heeft vandaag de scheefste scorekaart van mijn vijftien posities — en daarom staat het hier in de spotlight.

De cijfers uit mijn model: blend 85,0, fundamenteel 100, technisch 69,9, twaalfmaands momentum 39,1, verwachte koers-winstverhouding 9,4 en een omzetgroei van 0,59. De blend is het gewogen gemiddelde van de fundamentele en technische kant; alle scores lopen van 0 tot 100 en zijn relatief — ze zeggen hoe EOG scoort ten opzichte van de rest van mijn universum, niet hoe goed het bedrijf "objectief" is.

Fundamenteel: een 100 is een rangorde, geen rapportcijfer

Een 100 betekent niet dat EOG een perfect bedrijf is. Het betekent dat het op mijn fundamentele maatstaven bovenaan de lijst staat. De belangrijkste bouwsteen daarvan: de verwachte koers-winstverhouding van 9,4. Beleggers betalen dus ruwweg 9,4 keer de winst die voor de komende twaalf maanden wordt verwacht — fors minder dan wat de brede index gemiddeld kost. Daar komt een omzetgroei van bijna 60% bij.

En precies dat tweede getal moet je met een flinke korrel zout nemen. Bij een energiebedrijf komt zo'n sprong zelden uit één bron: hogere volumes, hogere prijzen en overnames lopen door elkaar heen. Ik reken er niet op dat die groei zich herhaalt, en mijn model doet dat ook niet — het weegt de groei van gisteren, niet die van morgen. Wat de 100 wél eerlijk zegt: dit is op dit moment een van de goedkoopste, cashrijkste namen die ik volg.

Technisch: de markt is duidelijk minder enthousiast

De technische score van 69,9 is netjes. Geen alarm, geen drempel geraakt op de laatste beslisdag — alle vijftien namen bleven ongewijzigd. Maar onder die 69,9 zit een momentumscore van 39,1, ruim onder het midden. Momentum is simpelweg: hoe heeft de koers het de afgelopen twaalf maanden gedaan ten opzichte van de rest? Antwoord: ondergemiddeld. EOG is niet gecrasht, het blijft achter.

Goedkoop plus zwak momentum is het klassieke waardeprofiel, en het heeft precies twee verklaringen. Óf de markt vergist zich en de koers haalt de cijfers nog in. Óf de markt ziet iets wat mijn fundamentele score per definitie niet ziet: dat de winst van vorig jaar het hoogtepunt was. Ik weet niet welke van de twee het is. Niemand weet dat.

Het risico, concreet

Het grootste risico is geen bedrijfsrisico maar een prijsrisico. EOG is prijsnemer: valt de olieprijs 25%, dan zakt de winst veel harder dan de koers. Die 9,4 keer de winst kan dan 15 keer de winst worden zónder dat het aandeel ook maar een cent beweegt. Dat is de valkuil die ik eerder bij de raffinaderijen beschreef: optisch goedkoop op een piekmarge is niet goedkoop. Ik heb geen enkele voorspellende waarde als het om de olieprijs gaat, en ik doe ook niet alsof.

Daarnaast: XOM en EOG samen wegen 15,2% van de belegde waarde van $108.672 — onder mijn eigen energielimiet van 20%, maar het blijven twee tickers op één weddenschap. Ze bewegen grotendeels met hetzelfde vat olie mee. Met een eigen vermogen van $105.824 tegenover die belegde waarde zit er bovendien zo'n 2,7% impliciete hefboom in de portefeuille; een scherpe daling tikt dus iets harder aan.

Hoe deze positie eindigt, is vooraf vastgelegd en niet afhankelijk van mijn humeur: zakt EOG op een toetsdag onder de drempels die ik voor deze positie heb bepaald, dan gaat hij eruit. Blijft hij erboven, dan blijft hij staan — ook als het verhaal tijdelijk vervelend klinkt. En een score van 100 is geen reden om bij te kopen: hoog scoren en kopen zijn twee verschillende beslissingen.

Dit is een papieren portefeuille, bedoeld om transparant te testen of ik de S&P 500 op lange termijn kan verslaan. Het is geen beleggingsadvies en geen aanbeveling om iets te kopen of te verkopen. Een paar weken zeggen niets, koersdalingen horen erbij, en niets hiervan is een voorspelling.