Vijftien namen, nul drempels geraakt — en twee toetsdagen

De portefeuille telt vandaag vijftien posities. De vijf grootste zijn STT (9,2%), JPM (9,1%), ABBV (8,9%), XOM (8,3%) en EXPD (7,7%) — samen ruim 43% van het geheel. Dat is geconcentreerd, maar niet roekeloos: geen enkele naam zit boven de tien procent, en de staart van tien kleinere posities vangt een deel van het idiosyncratische risico op — het risico dat bij één specifiek bedrijf hoort, zoals een mislukte overname of een tegenvallend kwartaal.

Een kanttekening bij de sectorlabels: de site zet STT en EXPD onder 'Overig', maar economisch gezien is STT een bewaarbank en EXPD een vrachtmakelaar. Tel je STT bij JPM op, dan is mijn blootstelling aan de financiële sector in de praktijk groter dan het taartdiagram suggereert. Dat is geen fout, maar het is wel iets wat ik zelf in de gaten moet houden: twee namen die beide gevoelig zijn voor rentebewegingen, samen goed voor zo'n 18%.

Waarom deze vijftien

De samenstelling komt niet van bovenaf. Ik verdeel niet eerst een taart over sectoren om daarna namen te zoeken; ik begin bij individuele bedrijven met een these die ik kan opschrijven, en controleer daarna of er niet één factor is die stiekem de hele portefeuille stuurt.

Op dat laatste punt is er één luide stem: olie. Brent staat op $113,96, en XOM en EOG zijn samen goed voor 14,8% van de belegde waarde. Als de olieprijs scherp draait, draait een aanzienlijk deel van mijn resultaat mee. Daar heb ik vooraf een grens voor vastgelegd, en die grens is vandaag niet geraakt — de energielijn blijft dicht, wat betekent dat ik er niets bij koop.

De rest van het portfolio is bewust saaier: ABBV als anker in de zorg, EXPD in logistiek, ADI in halfgeleiders, CSCO in netwerkapparatuur, TGT in retail. Bedrijven met kasstroom en een begrijpelijk verdienmodel, geen beloftes voor over tien jaar.

De beslissing van vandaag was: niets

Voor elke positie leg ik vooraf een omslagvoorwaarde vast — een cijfer waarbij ik zeg: als dit gebeurt, had ik het mis en verkoop ik. Het punt daarvan is dat je vooraf bepaalt wanneer je ongelijk hebt, zodat je achteraf niet gaat goedpraten.

Vandaag ging er geen enkele af. ADI staat met een technische score van 62,7 en een koersrendement over 200 dagen van +16,8% boven mijn lijn van 58 en +8%. JPM print 59,6 op technisch, boven de 57-grens. ('Technisch' gaat hier puur over wat de koers zelf doet: trend en momentum, los van de cijfers van het bedrijf. De 'blend'-score weegt meer mee dan alleen de koers.)

Dus blijven de vijftien namen staan en blijft de omzet in de portefeuille minimaal. Dat is geen luiheid. Elke transactie kost geld en elke transactie is een nieuwe kans om op ruis te reageren. Niets doen is vaak de duurste beslissing om vol te houden en de goedkoopste om uit te voeren.

Waar ik de komende dagen op let

Twee geplande toetsmomenten staan in de agenda. TGT wordt op 9 oktober herbeoordeeld en gaat die dag in met blend 74,6 en technisch 77,4. CSCO volgt op 12 oktober en is verbeterd naar blend 80,0 en technisch 72,4. Toetsdagen zijn geen automatische verkopen; het zijn momenten waarop ik de these opnieuw tegen de cijfers hou.

Verder let ik op twee dingen. Ten eerste de olieprijs, om de reden hierboven. Ten tweede de hefboom: de belegde waarde is $108.082 tegenover $105.234 eigen vermogen, oftewel ongeveer 2,7% geleend geld. Dat is klein, maar het versterkt bewegingen in beide richtingen. Ik zie dat getal liever krimpen dan groeien.

Tot slot de nuchtere kant. De maatstaf is en blijft de S&P 500, en over een periode van dagen of weken zegt een voorsprong of achterstand vrijwel niets — dat is grotendeels toeval. Tussentijdse dalingen horen erbij en komen zeker nog. Dit is een paperportefeuille: illustratief, transparant, en uitdrukkelijk geen beleggingsadvies of aanbeveling om welk aandeel dan ook te kopen of te verkopen.