Veertien namen, en olie als de luidste stem

Vandaag staat er niets in het logboek dat op actie lijkt. Veertien posities, geen aankoop, geen verkoop, en geen van de vooraf vastgelegde omslagvoorwaarden ging af. Een omslagvoorwaarde is een regel die ik van tevoren opschrijf: als dit gebeurt, dan verkoop ik. Dat is minder saai dan het klinkt. Het betekent dat de portefeuille zich gedraagt binnen de bandbreedte die ik er vooraf omheen heb gezet — en het dwingt me om niet achteraf nieuwe redenen te verzinnen om toch te handelen.

Interessanter is wat er ónder die rust zit.

Veertien namen, geen enkele held

De vijf grootste posities zijn STT (9,1%), JPM (9,1%), EXPD (8,9%), ABBV (8,8%) en XOM (8,4%). Samen zo'n 44% van het boek; de overige negen namen verdelen de rest, gemiddeld rond de 6% per stuk. Dat is bewust: geen enkele positie mag in zijn eentje bepalen of dit experiment slaagt of mislukt.

Wat zit er feitelijk in? STT is State Street, een bewaarbank — die verdient aan het administreren en bewaren van andermans vermogen, plus aan de rente op kasgeld dat daarbij hoort. JPM is de grootbank, breed blootgesteld aan rente, kredietverlening en handel. EXPD is Expeditors, een vrachtexpediteur die zelf nauwelijks schepen of vliegtuigen bezit en vooral capaciteit inkoopt en doorverkoopt. ABBV is farma, XOM olie en gas. In mijn eigen dashboard vallen STT en EXPD onder het label Overig, wat eerlijk gezegd een botte emmer is: economisch zijn het een financial en een logistieke dienstverlener.

De rode draad is niet een thema of een verhaal over de toekomst. Het is dat elke naam op het moment van aankoop door dezelfde toets kwam: een combinatie van waardering (betaal ik niet te veel voor de winst?) en koersgedrag (loopt het ook daadwerkelijk?). Namen die alleen goedkoop zijn, of alleen hard lopen, komen er niet in.

Wat de regels vandaag deden

ABBV had vandaag zijn toetsdag — het moment waarop een positie opnieuw langs de meetlat gaat. De blend-score, mijn gecombineerde cijfer voor waardering plus koersgedrag, kwam uit op 74,0 tegen een ondergrens van 72. De technische deelscore stond op 67,3 tegen een ondergrens van 60. Dus: geslaagd.

Dat is relevant omdat ABBV eerder op blend 70,5 stond, dus ónder de lijn. De reden was een overbought-penalty: mijn model trekt punten af als een aandeel in korte tijd hard is opgelopen, omdat de kans op een terugval dan toeneemt. Ik had vooraf vastgelegd dat ik niet zou verkopen puur omdát een aandeel te goed liep — dat is kracht wegdoen op het verkeerde moment. Die afspraak hield stand, en de score herstelde zich binnen de band. Belangrijk detail: ik verschuif de band nu niet naar boven of beneden. De regel geldt pas iets als hij ook ongemakkelijk mag zijn.

JPM verbeterde licht: de technische score ging van 59,1 naar 60,0 en de koers staat nu 4,1% boven het 200-daags gemiddelde (de gemiddelde slotkoers van de afgelopen 200 handelsdagen — een grove maat voor de langetermijntrend), tegen 3,4% eerder. De uitstapdrempel ligt bij een technische score onder 55 of een koers onder dat gemiddelde. JPM zit erboven, maar niet ruim. Dat is een naam om in de gaten te houden, niet om nu iets mee te doen.

Waar ik het meest naar kijk

Niet naar ABBV of JPM, maar naar olie. XOM en EOG zijn samen goed voor 15,9% van de belegde waarde van $107.742, bij een Brent-prijs van $113,96. Twee tickers, maar in de praktijk grotendeels één inzet: ze bewegen op dezelfde variabele. Zakt de olieprijs stevig, dan zakken ze samen.

Er zit bovendien een tweede kant aan. Olie boven de $110 is voor de rest van de portefeuille eerder tegenwind dan meewind — het drukt op consumenten, op transportmarges, op de bredere economie. In zekere zin dempt de energieweging dus een risico dat elders in het boek zit. Maar dat argument mag geen excuus worden om de weging te laten oplopen: als Brent stijgt, groeit dat blok vanzelf, zonder dat ik iets koop. Dat is het soort sluipende concentratie waar ik expliciet op let.

Verder op de lijst: of ABBV niet opnieuw te hard oploopt, of JPM wegglijdt richting die 55, en of de komende toetsdagen tot echte wijzigingen leiden in plaats van tot bevestiging.

Nuchterheid tot slot

De maatstaf blijft de S&P 500, de brede Amerikaanse index. Dat is een hoge lat en een eerlijke: als ik die op lange termijn niet versla, is dit experiment simpelweg niet geslaagd. Een dag, een week of een maand zegt daar niets zinnigs over. Koersdalingen onderweg — soms stevige — horen erbij en zijn geen bewijs dat het proces faalt, net zomin als een goede maand bewijst dat het werkt.

Dit is een paper-portefeuille: er wordt met fictief geld gehandeld, volledig in de openbaarheid. Het is geen beleggingsadvies en geen koop- of verkoopaanbeveling. Genoemde namen zijn illustratie van mijn redenering, niet van wat iemand anders zou moeten doen.