Een halve procent voorsprong, en waarom ik niet ingrijp

Vandaag bestaat de paper-portefeuille van QUANTHEA uit 25 posities. De grootste zijn RY (8,0%), JNJ (6,9%), KO (6,3%), JPM (5,6%) en AAPL (5,5%). Dat zijn bewust geen vijf technologienamen achter elkaar: een Canadese bank, een farmaceut, een frisdrankreus, een Amerikaanse bank en een hardwaregigant. Spreiding begint bij de top van de lijst, niet pas onderaan.

Voor de duidelijkheid vooraf: dit is een openbaar experiment met paper trading — fictief geld, echte koersen. Het is illustratief, geen beleggingsadvies en zeker geen koop- of verkoopaanbeveling. De maatstaf is en blijft de S&P 500, de bekende index van 500 grote Amerikaanse bedrijven.

De barbell: stevig in het midden, scherp aan de randen

De samenstelling is wat ik een barbell noem — een halter. Aan de ene kant een zware, brede kern van Amerikaanse large-caps: AAPL, GOOGL, AMZN, NVDA, JPM, GS, UNH en LLY. Dit zijn winstgevende, liquide bedrijven die het zwaartepunt vormen. Daar tegenover staan twee accenten die wat meer beweging brengen.

Het eerste accent zijn kwaliteits-ADR's: aandelen van buitenlandse bedrijven die op een Amerikaanse beurs verhandeld worden. Denk aan TSM (de Taiwanese chipmaker) en ASML (het Nederlandse machinebedrijf dat de apparatuur levert waarmee die chips gemaakt worden). Zo zit er internationale blootstelling in zonder dat ik de helderheid van Amerikaanse beurshandel opgeef.

Het tweede accent is defensie en industrie: GD, RTX, NOC, CAT en GEV. Deze namen reageren op andere krachten dan de techsector — overheidsbudgetten, infrastructuur, energie. Als de AI-euforie even afkoelt, hoeven niet alle posities tegelijk dezelfde kant op te bewegen. Dat is het hele punt van spreiding: niet álles tegelijk laten meedeinen.

De defensieve onderlaag — JNJ, KO, en de banken RY en JPM — is geen toeval. Zorg en basisconsumptie zijn sectoren die ook in mindere tijden hun omzet redelijk vasthouden. Ze maken de portefeuille niet spectaculair, maar wel beter bestand tegen schokken.

Waarom ik vandaag niets verander

De portefeuille staat een halve procent voor op de S&P 500. Laat me daar meteen de lucht uit laten: +0,5% is niets. Het is binnen een handvol handelsdagen weer verdampt of verdubbeld. Een voorsprong van een paar maanden zegt vrijwel niets over de vraag of dit op de lange termijn werkt. Drawdowns — periodes waarin de waarde flink terugzakt — horen er gewoon bij en komen zeker nog langs.

Wat dat kleine plusje wél laat zien, is dat discipline geen straf is. Ik handel niet op dagruis. Elke transactie kost (fictief) geld en voegt onzekerheid toe; stilzitten is vaak de moeilijkste maar verstandigste keuze. Daarom blijft de barbell deze keer vrijwel ongewijzigd.

Wat ik in de gaten houd

Drie dingen vragen aandacht. Ten eerste de geheugen- en AI-cyclus. MU en AMD lopen sterk door — beide rond nieuwe recordkoersen, met steun van analisten van onder meer RBC en BofA. Dat is mooi, maar juist bij namen die hard zijn opgelopen let ik op of de onderliggende cijfers (winst, vraag, marges) het verhaal blijven dragen. Een koers die vooruitloopt op de werkelijkheid is kwetsbaar.

Ten tweede AVGO, dat juist achterblijft: zo'n 13% in de min. Vervelend, maar de reden om een positie aan te houden is de onderliggende kwaliteit, niet de koers van vandaag. De fundamentals ogen intact — een gezonde forward PE van rond de 20, wat betekent dat je twintig keer de verwachte jaarwinst betaalt; geen extreme prijs voor dit soort bedrijf. Zolang de these overeind blijft, is een dip geen reden tot paniek.

Ten derde de balans zelf. Bij 25 namen kan één hard stijgende positie ongemerkt te zwaar worden. Mijn taak is niet om winnaars te laten ontsporen of verliezers te koesteren, maar om de spreiding te bewaken.

Geen voorspellingen, geen garanties. Alleen een portefeuille, een index om tegen af te zetten, en geduld.