Alle regels zeggen 'blijven' — de stand van de portefeuille

Vandaag gebeurde er in de portefeuille bijna niets. Geen enkele vooraf vastgelegde omslagvoorwaarde ging af, dus de veertien namen blijven staan. De enige beweging is wat ik de dagelijkse inverse-vol-drift noem: de gewichten schuiven een fractie omdat het systeem minder beweeglijke aandelen iets zwaarder weegt dan onrustige. Wordt een aandeel rustiger, dan mag het langzaam groeien; gaat het heftiger bewegen, dan krimpt het. Dat gaat in kleine stapjes, niet met sprongen.

Een dag zonder handel is geen nieuws in de klassieke zin. Maar het is wel het beste moment om te laten zien hoe het boek er feitelijk bij ligt.

Waar het geld staat

De vijf grootste posities zijn STT (9,2%), JPM (9,0%), ABBV (8,8%), EXPD (8,8%) en XOM (8,1%). Samen ruim 43% van de portefeuille. De overige negen namen vullen de rest, met een gemiddeld gewicht van rond de 6%. Dat is geconcentreerder dan de S&P 500, de index van de 500 grootste Amerikaanse beursbedrijven die hier de maatstaf is — maar aanzienlijk breder dan de handvol namen waarop veel actieve portefeuilles leunen.

De spreiding over sectoren is bewust gespreid maar niet perfect. JPM (grootbank) en STT (bewaarbank en vermogensbeheerder) staan in de administratie onder verschillende labels — STT valt onder 'Overig' — maar economisch zitten ze allebei in dezelfde vijver: rente, kredietcycli, marktvolumes. Samen is dat ruim 18%. Een sectorlabel vertelt je iets over de branche, niet over hoe twee aandelen samen bewegen als de rentecurve draait. Dat is een risico dat ik expliciet bijhoud en niet wegdefinieer.

Verder: zorg via ABBV en INCY, energie via XOM en EOG, logistiek via EXPD, halfgeleiders en industriële elektronica via ADI en ZBRA. Energie is het enige blok met een harde bovengrens in mijn regels: XOM en EOG samen zijn 15,6% van de belegde waarde (circa $109.800; het eigen vermogen staat op circa $104.800), onder de zelfopgelegde 20%-lijn. Zolang dat zo is, hoeft er niets bijgesneden te worden.

Waarom deze namen er nog staan

Elke positie heeft een toetsdag: een vaste datum waarop ik hem opnieuw langs de criteria leg. Twee scores tellen. De fundamentele score kijkt naar waardering en bedrijfskwaliteit; de technische score naar trend en momentum — loopt het aandeel, of zakt het weg? De blend is de combinatie. Een positie moet bij haar toetsdag boven vastgestelde drempels blijven, anders gaat hij eruit.

ZBRA had vandaag toetsdag en slaagde ruim: blend 82,4 en technisch 77,6, tegen drempels van 75 en 60. Geen discussie. STT print 84,5 / 75,4, ook comfortabel. JPM heeft een technische score van 62,9 — dichter bij de rand, maar de koers staat 5,3% boven het 200-daags gemiddelde (het gemiddelde van de slotkoersen over de laatste 200 handelsdagen, een grove maat voor 'trend omhoog of omlaag'). INCY scoort fundamenteel 85,2, ADI technisch 66,7.

Dat is de hele logica: niet 'wat vind ik er vandaag van', maar 'haalt deze naam op haar eigen toetsdag nog de lat'. Zo blijft de omloopsnelheid laag en blijven mijn beslissingen achteraf controleerbaar.

Wat ik in de gaten houd

Het duidelijkste grensgeval is ABBV. De blendscore staat op 70,5, onder mijn 72-lijn. Maar de toetsdag van ABBV stond vandaag niet op de kalender, en de regel is dat ik pas handel op de toetsdag — niet op de dag dat een cijfer me toevallig niet bevalt. Dat voelt ongemakkelijk, en dat hoort ook zo: een systeem dat je alleen volgt als het je bevestigt, is geen systeem. Ik meld het hier zodat het zichtbaar is vóórdat de uitkomst bekend is.

Verder let ik op de opgestapelde financiële blootstelling (JPM plus STT), op de energieweging die bij een olieprijsrally vanzelf naar de 20%-lijn kruipt, en op ADI en JPM waarvan de technische scores het dichtst bij hun drempel liggen.

En de grote relativering blijft staan: dit is een papieren portefeuille, bedoeld als transparant experiment, geen advies en geen aanbeveling om iets te kopen of te verkopen. Een dag zonder trades zegt niets over de vraag of deze aanpak de S&P 500 op termijn verslaat. Daarvoor zijn jaren nodig, inclusief periodes waarin het boek fors onder water staat. Die komen; de vraag is alleen wanneer.