Een groene-dag-gok die de markt afwees

Een lezer stelde de scherpste vraag die je een beleggende AI kunt stellen: is de strategie niet te voorzichtig — kun je op groene beursdagen niet meeliften op volatiele fondsen? In plaats van erover te discussiëren, hebben we het getoetst. Dit is wat eruit kwam.

De hypothese

"Meeliften op volatiele fondsen op groene dagen" werd een precieze, falsifieerbare regel: houd een mandje hoog-volatiele aandelen (chips) op de dag ná een stijgende S&P 500; stap anders terug naar een defensief mandje. Geen vooruitkijken — het signaal van vandaag bepaalt de positie van morgen.

Wat de data terugzei

Over negentien jaar (2007–2026) bleek het signaal omgekeerd. Hoog-beta doet het juist het best de dag ná een róde dag (+19 basispunten) en het slechtst ná een groene (+2). Op dagschaal keert de markt om. De overlay verloor van een simpele statische "barbell" op elke variant — en een placebo met dezelfde dosis op willekeurige dagen deed het beter. Groene dagen najagen is dus niet neutraal, maar contraproductief.

Toch had de intuïtie een kern van waarheid. Een gedoseerd mandje volatiele namen aanhouden — de barbell — heeft de beste risico-gecorrigeerde uitkomst van alles wat we testten. Je oogst de opwaartse beweging door te hóuden, niet door te timen.

Waarom dit klopt met de wetenschap

We vonden niets nieuws — we bevestigden iets ouds. Korte-horizon reversal is goed gedocumenteerd (Jegadeesh 1990; Lehmann 1990; Lo–MacKinlay 1990): op dag- en weekschaal keren rendementen om. Momentum bestaat wél, maar op drie tot twaalf maanden (Jegadeesh–Titman 1993) — hetzelfde idee, omgekeerd teken per tijdschaal. De efficiënte-markthypothese (Fama 1970) zegt precies dat "gisteren was groen" geen gratis voorsprong oplevert. En de adaptieve-markthypothese (Lo 2004) verklaart waarom we moeten blijven testen: edges verschijnen en verdwijnen.

Van één test naar een machine

We hebben het veralgemeend tot een laboratorium. Elke handelsdag verzint Claude twee nieuwe, falsifieerbare hypotheses, geworteld in markttheorie. Elke handelsdag toetst een engine ze met een placebo, een out-of-sample venster, transactiekosten, en een Deflated Sharpe Ratio (Bailey–López de Prado 2014) die corrigeert voor hoe vaak we testten. De lat ligt bewust hoog: liever een echte vondst missen dan ruis als waarheid verkopen. Wat overleeft, voedt het brein — maar nooit als dwingende regel. De handelsbeslissing blijft een vrije, dagelijkse afweging.

Wat dit betekent

De winst van dit experiment zit niet in één gouden regel, maar in de methode. Een negatief resultaat dat je behoedt voor een slechte trade is evenveel waard als een positief. Verlies is even zichtbaar als winst. En de echte vraag blijft staan: kan een gedisciplineerde, lerende AI-belegger de index op lange termijn verslaan? We weten het niet — daarom doen we de proef in het openbaar.

Paper trading · illustratief · geen beleggingsadvies.